Een portret shoot aan de zee met Lucie. Mijn lieve, kleine, mooie, Lucie. Toen ik deze prachtige meid leerde kennen, volgden we beiden een opleiding geschiedenis aan de Leuvense universiteit. Zij was ze een onwennig eerste jaartje, ik zat in mijn derde jaar en gaf vrijwillig eerstejaars begeleiding in hun studieaanpak. Ze wist duidelijk nog niet goed waar het leven haar naar toe zou brengen (ik trouwens ook niet op dat moment), maar was toen al een geweldig enthousiaste meid met pretlichtjes in haar ogen. Vandaag is Lucie een prachtige vrouw die misschien nog niet helemaal weet wat ze wil in haar leven, maar die wel alle kansen met beide handen grijpt. Die goed beseft waar ze goed en waar ze minder goed in is en die dat ook nog eens durft toegeven ook. Ze is gewoon een topgriet. Zo was ze dit schooljaar bijvoorbeeld praeses van een studentenvereniging.

Voor deze fotoshoot spraken Lucie en ik in Oostende af. Het weer zat eigenlijk goed tegen. Donker, regen, wind (weet je wel, die periode waarin stormen door het land raasden, wat een begin van 2020). Maar Lucie had er zin in en ik ook. We besloten de tram te nemen naar De Haan. Daar is een stuk prachtige duinen, waar het nooit echt druk is. De perfecte setting voor wat dramatische portretten en gespeel met de wind. (En wow ik kon het echt niet laten die prachtige kaaklijnen te benadrukken…)

Uiteindelijk aten we samen nog wat lekkers op mijn appartement (pasta met scampi, yummie) en besloten we toch maar weer naar huis te gaan, de weersvoorspellingen zagen er namelijk niet al te goed uit. Ik moet wel toegeven, die dag en dat weer zal ik niet snel vergeten.

Lieve Lucie, een prachtige toekomst wacht jou, daar ben ik zeker van. Bedankt dat ik jouw mooie ziel mocht vastleggen.