Er zijn altijd koppels met bijzondere verhalen, koppels die blijven hangen. Sukriti & Roy zijn zo’n paar waarmee ik een klik voelde vanaf het moment dat Sukriti de deur opendeed, een klik die alleen maar versterkte toen ik hun verhaal te horen kreeg. Dus laat me jullie terugnemen in de tijd, zodat jullie net zoals ik betoverd kunnen worden door dit geweldige koppel en te weten komen hoe deze engagement shoot tot stand kwam.

Het is 13 april 2019. Sukriti contacteert me omdat ze op zoek is naar een trouwfotograaf en via een vriendin hoorde van mij. Mijn stijl spreekt haar en Roy aan, dus willen ze me leren kennen. Snel zit ik bij hen in de zetel in Leuven waar ze me vertellen over hun eerste ontmoeting: Roy is op uitwisseling in India, waar Sukriti woont, en is eenzaam. Op Tinder (destijds nog niet met hetzelfde imago als nu) zoekt hij naar iemand voor een leuk gesprek. Zijn oog valt op Sukriti en hij swipet naar rechts. Ook Sukriti ziet Roy voorbijkomen en is geïnteresseerd. Helaas swipet ze per ongeluk de verkeerde kant uit. Einde van het verhaal? Nee hoor.

Sukriti heeft geluk want het profiel van Roy komt een tweede keer voorbij. Nu begaat ze geen flater. Het is een match en ze spreken af. Die eerste date al is het duo over hun oren verliefd. Maar helaas. Roy moet weer naar België. Kunnen ze de afstand aan? Ze proberen het.

Flash forward naar 2019. De twee wonen samen in Leuven. Ze hebben het gehaald. Hun liefde heeft gezegevierd. Na al dat op en neer gevlieg, jaren aan een stuk, willen elkaar voor altijd. Maar, het duurt Surkiti allemaal te lang. Zij wil trouwen en liever vandaag dan morgen. Dus bedenkt ze een plan om Roy ten huwelijk te vragen. Wist zij veel dat Roy al een tijdje met hetzelfde idee zat? En op een dag is hij haar voor. Hij vraagt haar ten huwelijk op de meest romantische manier mogelijk.

Het plan? Trouwen op 21 maart 2020. Want de lente, dat is hun favoriete seizoen en Sukriti is verliefd op de prachtige bloesems die dan aan de bomen verschijnen. De familie van Surkiti zou naar Leuven komen voor de plechtigheid, er wordt een restaurant afgehuurd, er wordt iemand gezocht voor het haar en de make-up van de hele bende… de dag zal prachtig zijn. De fotograaf, dat mocht ik zijn en wat keek ik daar naar uit. Maar helaas. Corona gebeurde. Alsof deze liefde nog niet genoeg had moeten doorstaan.

Het wordt een onzeker jaar voor de twee, datums worden verzet, juni? Juli? September… Helaas. De familie van Sukriti mag het land niet in. Mijn hart breekt bij het horen van alle onzekerheid, het verdriet. Maar Sukriti zou Sukriti niet zijn, moest ze dit verhaal geen prachtige twist geven. En dus, op een zomerse avond in Oostende, zag ik de twee weer, en vroeg deze prachtige dame haar Roy ten huwelijk. En ik. Ik nam plaatjes, had tranen en was bovenal ongelofelijk blij en dankbaar dat ik zo’n mooie liefde mocht aanschouwen.

 

(EN WOOW. Zo’n engagement shoot, dat wil ik echt veel vaker doen. Geniaal idee toch: je aanzoek laten vastleggen?)